Ruch Światło - Życie jest jednym z ruchów odnowy Kościoła według nauczania Soboru Watykańskiego II. Gromadzi ludzi różnego wieku. Poprzez odpowiednie powołanie poszczególnych grup, Ruch Światło - Życie wychowuje dojrzałych chrześcijan i służy odnowie Kościoła poprzez ubogacenie parafii, która jest wspólnotą wspólnot.

Znakiem Ruchu Światło - Życie są greckie wyrazy "fos" - "dzoe", światło - życie w połączeniu tworzące krzyż.

Duchowość Ruchu została wyrażona w Drogowskazach Nowego Człowieka. Małżonkowie żyjąc treścią Drogowskazów realizują je w Zobowiązaniach Domowego Kościoła.

Cel Ruchu jest osiągany poprzez realizację programu formacyjnego. Każdy uczestnik Ruchu Światło - Życie po ewangelizacji, która prowadzi do przyjęcia Jezusa Chrystusa, jako swojego Pana i Boga, uczestniczy w formacji w grupie uczniów Jezusa, a następnie we wspólnocie diakonijnej, podejmując konkretną służbę w Kościele i w świecie. Ewangelizacja - katechumenat - diakonia, to trzy etapy drogi formacyjnej Ruchu Światło - Życie na wszystkich poziomach formacji.

Podstawowe metody formacji to metoda "światło - życie", przenikająca wszystkie elementy programu formacyjnego, oaza rekolekcyjna i mała grupa formacyjna. Specyfiką metody Ruchu Światło - Życie jest realizacja zasady "życie z życia" i zasady ograniczonego wzrostu.

Struktura Ruchu jest zgodna ze strukturą Kościoła. Małe grupy, których należą uczestnicy, zasadniczo tworzą jego wspólnotę w parafii. Wspólnoty Ruchu utrzymują ze sobą kontakt spotykając się na Dniach Wspólnoty. Odpowiedzialność za całość Wspólnoty Ruchu sprawuje Moderator Generalny. Na szczeblu kraju, diecezji i parafii odpowiedzialność pełnią moderatorzy krajowi, diecezjalni, parafialni. Każdy moderator pełni swą posługę wraz z zespołem diakonii. Diakonię moderacji mogą pełnić zarówno osoby świeckie, jak i duchowni. Kapłani w Ruchu spełniają rolę moderatorów, a nie należący do niego - opiekunów. Spoczywa na nich odpowiedzialność za duchowy rozwój uczestników Ruchu i eklezjalność wspólnot.